Brons
Als mens is hij de eenvoud in persoon, levend van en voor zijn kunst. Hij spreekt zacht, is nooit opdringerig maar wel kinderlijk verheugd wanneer hij voelt dat zijn scheppingen u stil maken. In woorden kan hij het niet zo goed gezegd krijgen en telkens bevangt hem nog de schroom om toch maar niet te veel over zichzelf te spreken. Maar de beelden die hij maakt belijden elk voor zich hoe deze mens op zoek is naar volmaaktheid. Een volmaaktheid die de mens rust en schoonheid moet schenken en hem binnenleiden in een wereld van verhoopte harmonie.
Riet
Riet – Figuur in brons – H. 0,35 m.
Veronica
Veronica - Reliëf in brons - 0,65 x 0,55 m.
De mens wordt steeds gestileerd, zonder geheel abstract te zijn. Maar zelfs in de tekeningen die zwemen naar abstractie is altijd nog de menselijke silhouet aanwezig, al staat ze dan voor zon of dageraad, voor geboorte of verbeide vrede. De menselijke figuur is voor hem immers het aangewezen medium waardoor de bezieling en vergeestelijking van natuur en kosmos tot leven kunnen worden gebracht. En kijk tenslotte naar de handen. Er is bij Peters haast geen tekening of sculptuur of er ligt een smeking in. En dat is dan de functie van de sierlijke handen, die tenminste eenmaal het open gebaar maken van het deemoedig smeken. In dit gebaar steekt onbewust de kunstenaar, die in zijn scheppen tracht om uit de onvolmaaktheid los te komen en smeekt om in zijn kunst een nieuwe mens te mogen zijn.

Excerpten uit recensies door J. Wynen
beeldhouwer Jozef J. Peters ©